رباعی شمارهٔ ۱۴۶۰

این اشعار توصیه می‌کنند که در لذت‌های زندگی (مانند نوشیدن باده) خود را غرق نکنیم و از شناختن خود غافل نشویم. همچنین بر این نکته تأکید دارند که به چیزهای سطحی و زودگذر (مانند زلف محبوب) توجه نکنیم و از فکر کردن به مسائل جزئی خودداری کنیم.