رباعی شمارهٔ ۱۴۴۷

شاعر در این ابیات به محبوب خود می‌گوید که تو فرمانروای دل من هستی و هر کاری که بخواهی می‌توانی انجام دهی. همچنین به او اشاره می‌کند که شراب و جامی در دست دارد و از او می‌خواهد که آن را به او بدهد، تا در لذت‌ بردن از آن، هرچه می‌خواهد، آزاد باشد.