رباعی شمارهٔ ۱۴۴۱

شعر به اهمیت علاقه و محبت اشاره دارد و تأکید می‌کند که با این احساسات می‌توان خانه‌ها و زندگی‌ها را آباد کرد. شاعر از بلغاریان می‌خواهد که در سرزمین خود سکنی گزینند و به تازیکرها نیز توصیه می‌کند که به عبادان بروند.