بیدل من و بیدل تو و بیدل تو و من
سرمست همی شدیم روزی به چمن
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات به یادآوری یک عهد و پیوند عاطفی از گذشته اشاره دارد. او و محبوبش در روزی خوش و سرخوش در چمن بودند و اکنون، سالهاست که در آرزوی بازگشت به آن لحظات هستند. شاعر از عهدی که شکسته شده، یاد میکند و احساس تنهایی و نیاز به یادآوری آن دوران زیبا را بیان میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
عمریست که من در آرزوی آنم
کان عهد به یادآوری ای عهد شکن