با دل گفتم اگر بود جای سخن
با دوست غمم بگو در اثنای سخن
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات به گفتگوی دل و عقل اشاره میکند. دل میگوید اگر فرصتی برای گفتگو بود، در کنار دوستی از غم خود بگوید. اما در لحظه وصال با معشوق، دل هیچ نگرانی از بیان سخن ندارد و تنها از تماشای معشوق لذت میبرد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
دل گفت به گاه وصل با یار مرا
نبود ز نظاره هیچ پروای سخن