ای مونس روزگار چونی بیمن
ای همدم غمگسار چونی بیمن
در این شعر، شاعر از حس تنهایی و فراق میگوید و به مونس و همدم خود اشاره میکند که بدون او چه حالتی دارد. او خود را مانند خزان خراب و بینظم میبیند در حالی که مونسش را به بهار تشبیه میکند که بدون او چه زیبا و شاداب است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ای مونس روزگار چونی بیمن
ای همدم غمگسار چونی بیمن
من با رخ چون خزان خرابم بیتو
تو با رخ چون بهار چونی بیمن