ای ماه لطیف جانفزا خرمن من
وی ماه فرو کرده سر از روزن من
این شعر به وصف زیبایی و جذابیت محبوبی میپردازد که مانند ماهی زیبا و روشن در زندگی شاعر درخشیده است. شاعر با عشق و احساس عمیق به محبوبش اشاره میکند و از longing برای دیدنش سخن میگوید. او از جذابیت و رهایی روحی که محبوبش به او میدهد، صحبت میکند و در نهایت آرزو دارد که محبوبش را در آغوش بگیرد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ای ماه لطیف جانفزا خرمن من
وی ماه فرو کرده سر از روزن من
ای گلشن جان و دیدهٔ روشن من
کی بینمت آویخته بر گردن من