ای سنگ ز سودای لبت آبستان
از سنگ برون کشی تو مکر و دستان
این اشعار درباره عشق و احساسات عمیق انسانی هستند. شاعر از زیبایی و جذابیت معشوقهاش سخن میگوید و او را به مثابه سنگی از آب، متعالی و گرانبها توصیف میکند. همچنین، به تأثیر روحانی و عاطفی عشق اشاره دارد و از معشوق میخواهد تا در رفتار خود از مکر و فریب دوری کند و به دنبال صداقت باشد. در پایان، به اهمیت محبت و دوستی در زندگی اشاره میشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ای سنگ ز سودای لبت آبستان
از سنگ برون کشی تو مکر و دستان
آنجام چو جانیکه بدان کف داری
از بهر خدا از کف مستان مستان