رباعی شمارهٔ ۱۴۰۷

در این شعر، شاعر از دوست می‌خواهد که او را بپذیرد و جانش را تسخیر کند. خواسته‌اش این است که با عشق و جذبه‌اش، او را از دنیا و هر آنچه که باعث آرامش اوست، دور کند و به درون آتش عشقش بسوزاند.