رباعی شمارهٔ ۱۳۸۹

برداشت: از روزی که او به وقوع پیوست، شب من از او باارزش‌تر شد و این جسم من نیز از روح لطیف‌تری برخوردار گردید.

برداشت: لب من به سمت لب او رفت تا او را ببوسد، اما از شیرینی شکر هیچ جایی برای لب من نبود.