رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۸۲

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

آن کس که نساخت با لقای یاران

افتاد به مکر دزد و تهدید عوان

۲

می‌گفت و همی گریست و انگشت گزان

فریاد من از خوی بد و بار گران

بازگشت به سروده‌های مولانا