یک چند به کودکی به استاد شدیم
یک چند به روی دوستان شاد شدیم
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات به گذر عمر و تغییرات زندگی اشاره میکند. او میگوید که در دورهای کودک بودیم و سپس به استاد تبدیل شدیم و در کنار دوستان خوشی داشتیم. اما در نهایت به این نتیجه میرسد که مثل ابر که به آرامی به باد تبدیل میشود، عمر ما نیز سریع میگذرد و پایاناش را نمیتوان به سادگی گرفت.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
پایان حدیث ما شنو که چه بوَد
چون ابر درآمدیم و بر باد شدیم