نی از پیِ کسب سوی بازار شویم
نی چون دهقان خوشهٔ گندم درَویم
دربارهٔ این سروده
در این اشعار، شاعر به این موضوع میپردازد که به دنبال کسب درآمد و به دست آوردن رزق، همرنگ با زندگی روزمره میشود. او خود را بهگونهای مانند دهقانی میبیند که درو میکند، همچنین اشاره به وقف و فدای خود برای خداوند دارد. در نهایت، این اشعار بیانگر نیت و ارادت شاعر به الهی است که خود را وقف او کرده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
نی از پی وقف بندهٔ وقف شویم
ما وقف تو، ما وقف تو، ما وقف توایم