رباعی شمارهٔ ۱۳۵۹

شاعر در این ابیات از حس و حال خودش به عنوان یک عاشق صحبت می‌کند. او می‌گوید وقتی بر دلم بکوبی و احساساتم را بیان کنی، از عشق و عاشقانه‌ها خواهم گفت. همچنین به احساسات درونی‌اش اشاره می‌کند و به ایثار و رنجی که به خاطر عشق می‌کشد، اشاره می‌کند و از معشوق درخواست رحم می‌کند.