رباعی شمارهٔ ۱۳۳۳

در این شعر، شاعر از ارزش و اهمیت عشق و محبت خود نسبت به معشوق صحبت می‌کند. او می‌گوید که هرگز عشق و غم معشوق را با هیچ چیز دیگری عوض نخواهد کرد و حتی برتری نقش خود را بر سایر جهان‌ها بیان می‌کند. به نوعی، او نشان می‌دهد که عشق او به معشوق، برایش غیرقابل مقایسه و بی‌نظیر است.