رباعی شمارهٔ ۱۳۲۸

برداشت: من همه هستی را در خود دارم و فقط بخشی از وجودم مانند یک قطره است. من هرگز به ظاهر و اندک بودن خود مغرور نمی‌شوم، مانند کسانی که فقط به حجم کم خود توجه می‌کنند.

برداشت: می‌خواهم بگویم که حتی اگر به ظاهر کوچک و ناچیز به نظر بیایم، هر ذره‌ای از وجودم به نوعی فریاد می‌زند که من تنها یک ذره نیستم و ارزش بیشتری دارم.