رباعی شمارهٔ ۱۳۲۷

این اشعار بیانگر ارتباط عمیق و نیازمندی بین دو طرف است. سخنگو به معشوق می‌گوید که از او دور نشود، زیرا او خریدار عشق اوست و وجودش به نوعی به زیبایی و نور دیدار معشوق وابسته است. همچنین اشاره می‌کند که رونق و زندگی او به خاطر محبوبش است و در این بازار عشق، خود را به‌عنوان یک عامل مهم و موثر معرفی می‌کند.