رباعی شمارهٔ ۱۳۲۳

این شعر بیانگر این است که ما ممکن است با دوستانمان دشمنی داشته باشیم، اما دشمنان ما همیشه با ما در جنگ هستند. در حقیقت، ما با قاصدانی که به دشمنان خود پیام می‌دهند، همکاری می‌کنیم و این باعث می‌شود که همیشه در حال مبارزه و آسیب دیدن باشیم. به طور کلی، شاعر احساسات پیچیده‌ای را درباره دوستی و دشمنی و تأثیرات آن‌ها بر زندگی بیان می‌کند.