مائیم که پوستین بگازر دادیم
وز دادن پوستین بگازر شادیم
دربارهٔ این سروده
این ابیات نشاندهنده حالتی از شادی و غم هستند. شاعر ابتدا به ایستادگی و شادابی خود اشاره میکند که از پوشیدن پوستین گازر حاصل شده است. اما با وجود این شادی، به عمق غم اشاره میکند که هیچ ساحل و قعر مشخصی ندارد و در نتیجه در تماشای این وضعیت، خود را در نقطهای پایین احساس میکند. به طور کلی، این اشعار به تضاد میان شادی ظاهری و غم عمیق اشاره دارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
در بحر غمی که ساحل و قعرش نیست
نظارهگر آمدیم و پست افتادیم