رباعی شمارهٔ ۱۳۱۶

این شعر بیانگر احساساتی عمیق و محتاطانه است. شاعر از قلمان سپید و سیاه بهره می‌برد تا بیان‌گر تضادها و انتخاب‌هایش باشد. او به این نکته اشاره دارد که اگرچه ممکن است بخواهد سر خود را از دست بدهد، اما در عین حال آگاه است که باید در مقابل سر دیگری نیز موضع‌گیری کند. در نهایت، شاعر می‌خواهد از تجربیات و تجزیه و تحلیل‌های خود استفاده کند تا بر سر مسائل صحبت کند.