ما عاشق خود را به عدو بسپاریم
هم منبل و هم خونی و هم عیاریم
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر از عشق و خیانت صحبت میکند. او بیان میکند که ما عاشق خود را به دشمن میسپاریم و خود را در ردههایی چون منبل، خونی و عیار معرفی میکند. او از طرف مقابل خواسته که فریب آنها را نخورد، زیرا آنها در پنهانکاری و مکر استاد هستند. در کل، این اشعار نشاندهنده پیچیدگی روابط عاشقانه و وجود تقلب و فریب در آنهاست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ما را تو به شحنه ده که ما طراریم
تو حیلهٔ ما مخور که ما مکاریم