ما جان لطیفیم و نظر در نائیم
در جای نمائیم ولی بیجائیم
دربارهٔ این سروده
این شعر به لطافت و ظرافت جان انسان اشاره دارد. میگوید که ما در ظاهر ممکن است وجود داشته باشیم، اما در حقیقت بیجاییم و هویت واقعیمان ناپیداست. وقتی چهره واقعیمان را بروز میدهیم، همه چیز اعم از عقل و احساسات تحت تأثیر قرار میگیرد و گویی بر هم میریزد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از چهره اگر نقاب را بگشائیم
عقل و دل و هوش جمله را بربائیم