رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۰۷

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

ما برزگران این کهن دشت نویم

در کشتهٔ شادی همه غم میدرویم

۲

چون لالهٔ کم عمر در این دشت فنا

تا سر زده از خاک ببادی گرویم

بازگشت به سروده‌های مولانا