ما از دو صفت ز کار بیکار شویم
در دست دو خوی بد گرفتار شویم
این شعر به دو ویژگی منفی اشاره دارد که انسان را از کار معیوب و بیفایده میسازد. یکی از این ویژگیها بیتوجهی و تسلیم شدن در برابر لذتهای زودگذر است و دیگری غفلت و دیر بینش شدن در امور مهم زندگی. در واقع، این اشعار هشدار میدهد که انسان نباید به دو خوی بد گرفتار شود که او را از هدفهای واقعیاش دور کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ما از دو صفت ز کار بیکار شویم
در دست دو خوی بد گرفتار شویم
یک خوآنی که سخت از او مست شویم
خوی دگر آنکه دیر هشیار شویم