غزل شمارهٔ ۴۵۲

برداشت: من امیدوارم که از لب معشوقه‌ام نوشیدنی بنوشم و از خواب‌آلودگی چشمانش سرمست شوم.

برداشت: موهای زیبا و جلوه‌گر تو مانند ریسمانی است که هر کس را به خود جذب می‌کند. آرزوی من این است که در دنیای زیبایی و جذابیت تو غرق شوم و از آن لذت ببرم.

برداشت: در دل من به خاطر ناز و کرشمه‌ها و نقشه‌های فتنه‌انگیز، حادثه‌ها و مشکلاتی وجود دارد. آرزوی من این است که جادوی زیبای او، که مرا بیمار کرده، به دستم برسد.

برداشت: به همین دلیل که برایم فریب‌ها و نیرنگ‌هایش بسیار زیباست، آرزو دارم که نیرنگش مرا بسوزاند.

برداشت: از آن شمع بی‌نظیر که در جهانی ناخودآگاه می‌درخشد، من مانند پروانه‌ای که در پی نور سوخته، همیشه آرزو دارم.

برداشت: باغ زیبایی چهره‌ات را بگشا، زیرا ماه از زیبایی تو خجالت کشیده و من آرزو دارم که در این باغ گردم.

برداشت: پس از چهار سال، ما به طور جداگانه در کنار هم نشسته‌ایم و هر دو با امید و آرزوی رسیدن به مسیر وصال تو، دچار شده‌ایم.

برداشت: عقل تو این را انکار می‌کند، اما عشق چنین عملی را انجام می‌دهد. انکار کردن این احساس فایده‌ای ندارد، چون من به دنبال این کار هستم و آن را خواسته خود می‌دانم.

برداشت: من در آغوش بالای پادشاه قرار دارم و در دل غار با زخم مار، آرزویم پیوستن به مصطفی حسن است.

برداشت: تاتار با جدایی خود زشتی را ترک کرده و به زیبایی و روشنی روی آورده است، اما همچنان من در آرزوی عطر و خوشبویی مانند مشک‌های آهوی تاتار هستم.

برداشت: حس عمیقی در دل من وجود دارد که هیچ گونه بار یا مسئولیتی نمی‌تواند آن را سنگین کند. ای پادشاه، فقط یک چیز از تو می‌خواهم و آن آرزوی من است.

برداشت: ای خفاش، تو را ناز آفتاب بر من یکصد بار سجده کرده و آرزویم همین است.

برداشت: با دلسوزم وعده‌ وصل داده شد، باید در انتظار بمانم و صبر کنم. آرزوی من آن است که روزی این هجران و دوری به پایان برسد و به وصال محبوب دست یابم.

برداشت: این گروه عاشقان تو، یکی آتشین و دیگری دلربا هستند و در این جمع، آرزوهای من به عنوان فرمانده حضوری برجسته دارد.

برداشت: عذاب دوری و جدایی بر من غلبه کرده و به اندازه‌ای سخت و دردناک است که به زعم من، گویی روز قیامت در حال وقوع است. در این میان، آرزو دارم که مایه آرامش من مانند عیسی باشد و بتوانم از این رنج‌ها رهایی یابم.

برداشت: بنده به شیوه‌ای حیله‌آمیز عمل کرد و برای رسیدن به وصال، نقشه‌هایی کشید. اکنون از این فریبکاری‌هایی که کرده‌ام، توبه می‌کنم و تنها آرزویم این است که از مکاران شوم.

برداشت: من برای رسیدن به گلزار خوشی و شادی، در حالی که از عشق تو سرشار از شوق و سرمستی هستم، تنها یک آرزو دارم و آن این است که به اندازه یک خار به تو نزدیک شوم.

برداشت: به خاطر آن موهای خوش‌حالت که به کمرم می‌رسد، از شهر دور شدم و به کوه‌ها آرزو دارم بروم.

برداشت: موسی جان نگاهی به درختی کرد که از نور شعله‌ای پر نور می‌کاشت و او از آن شعله خواسته‌ای در دل دارد.

برداشت: تبریز برای من مانند بهشت است، زیرا در آنجا شمس دین حضور دارد و من آرزو دارم که او را ملاقات کنم.