رباعی شمارهٔ ۱۳۰۱

این شعر به تمجید از کسی می‌پردازد که در شرایط سخت و پرچالش، شجاعانه می‌ایستد و جان خود را برای دفاع از حق و حقیقت فدای ارزش‌ها می‌کند. شاعر با اشاره به روزهای پرتنش و هیاهو، بر اهمیت فخر و شجاعت در مقابل زحمات و چالش‌ها تأکید دارد. در نهایت، فراخوان به احترام و ارج نهادن به کسانی است که برای منافع دیگران و اصول انسانی قیام می‌کنند.