رباعی شمارهٔ ۱۲۹۶

شاعر در این ابیات می‌گوید که به خاطر مشکلاتی که دارد، خود را از دیدگاه مردم دور کرده است. او احساس می‌کند که درونش به گونه‌ای شبیه خیال او شده است و اکنون با فاصله از نگاه مردم زندگی می‌کند. به عبارت دیگر، او تلاش می‌کند از زحمت و دردسرهایی که از سوی دیگران ایجاد می‌شود، دور بماند.