گفتم سگ نفس را مگر پیر کنم
در گردن او ز توبه زنجیر کنم
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر به سمبلسازی با "سگ" اشاره میکند که نماد نفس و تمایلات ناسالم انسان است. او میگوید که قصد دارد با توبه و زنجیر کردن این نفس، آن را تحت کنترل درآورد. اما وقتی این نفس به مرگ فکری یا روحی (مردار) بیفتد، دیگر نمیداند با این نفس سرکش و هار چه کند. این نشاندهنده چالشهای روحی و تلاش برای کنترل نفس است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
زنجیر دران شود چو بیند مردار
با این سگ هار من چه تدبیر کنم