رباعی شمارهٔ ۱۲۹۰

در این ابیات، شاعر بیان می‌کند که اگر محبوبش دشمن شود، او را عذاب می‌دهند. همچنین اگر محبوب در حالت بدی باشد، از او دوری خواهند کرد و در صورتی که محبوب در حالتی خوب و زیبا باشد، دوباره او را به دردسر می‌اندازند. به طور کلی، این اشعار از نوسان احساسات و رفتارهای انسان‌ها در روابط عاطفی سخن می‌گوید.