رباعی شمارهٔ ۱۲۸۹

برداشت: اگر من به خانه‌ات کم سر بزنم، این به خاطر ترس از غیرت و حساسیت‌های توست.

برداشت: هر روز و شب، وقتی به تو فکر می‌کنم، احساس می‌کنم که یک در قدیمی در قلب من باز می‌شود. هر بار که تو را می‌جویم، در دلم به تو می‌اندیشم.