گر دریائی ماهی دریای توام
ور صحرائی آهوی صحرای توام
دربارهٔ این سروده
این اشعار به ارتباط عمیق و نزدیکی که شاعر با محبوبش دارد اشاره دارد. او خود را در دریا و صحرا به محبوبش مرتبط میسازد و میگوید که وجودش از وجود محبوبش جدا نیست. این پیوند عاطفی و معنوی به وضوح در بیان شاعر نمود یافته است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
در من میدم بندهٔ دمهای توام
سرنای تو سرنای تو سرنای توام