گردان به هوای یار چون گردونیم
ایزد داند در این هوا ما چونیم
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر احساسات عاشقانه و وضعیت خود را شبیه به گردشی بیپایان در آسمان توصیف میکند. او میگوید که خداوند تنها میداند که ما در این وضعیت چه احساسی داریم. عاقلان از هشیاری خود خبر دارند، اما ما دیوانگان نمیدانیم چرا چنین مجنونانه عاشق هستیم.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ما خیره که عاقلان چرا هشیارند
وانان حیران که ما چرا مجنونیم