رباعی شمارهٔ ۱۲۷۸

شاعر در این ابیات می‌گوید که اگر با من خوبی کنی، من هم به تو خوبی می‌کنم؛ و اگر بدی کنی، به سرنوشت بدی دچار خواهی شد. او همچنین به رابطه خود با معشوق اشاره می‌کند و خود را به یعقوب و معشوق را به یوسف تشبیه می‌کند، که در غم و رنج یکدیگر شریکند.