گر چرخ زنم گرد تو خورشید زنم
ور طبل زنم نوبت جاوید زنم
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر از عشق و ارادت خود به معشوق صحبت میکند. او میگوید اگر گردش زندگی را انجام دهد، آن را حول معشوقش خواهد چرخاند و اگر نوا زنی کند، آن را به نام جاودانگی و عشق میزند. همچنین، او میخواهد همچون نگهبان بر بام محبوبش قرار گیرد و در این حال، عشق و ارادت خود را به او ابراز کند. در مجموع این شعر بیانگر علاقه عمیق و وفاداری شاعر به معشوق است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چون حارس چوبک زن بام تو شوم
چوبک همه بر تارک ناهید زنم