رباعی شمارهٔ ۱۲۷۴

در این شعر، شاعر به حال و هوای عشق و زیبایی اشاره دارد. او می‌پرسد اگر شراب عشق را پنهان کنیم، عطر و بوی آن را چه کنیم؟ و با حال خمار و رنگ‌پریده‌اش چه باید کرد؟ همچنین به این فکر می‌کند که اگر با لب‌های خشک نتوانیم عشق را جاری کنیم، چه بر سر چشمان پر از شوق و جوش و خروش‌مان بیاوریم. به طور کلی، شعر به مسأله عشق و ناکامی‌های آن می‌پردازد.