قومیکه چو آفتاب دارند قدوم
در صدق چو آهنند و در لطف چو موم
دربارهٔ این سروده
شاعر در این اشعار به توصیف قوم یا گروهی میپردازد که مانند آفتاب درخشان هستند. آنها در صداقت محکم و مانند آهناند و در لطف و مهربانی مانند موم نرم. وقتی که این افراد اراده کنند و قدرت خود را نشان دهند، نه تنها از قوانین و آداب و رسوم پیروی نمیکنند، بلکه آنها را کنار میزنند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چون پنجهٔ شیرانهٔ خود بگشایند
نی پرده رها کنند و نی نقش و رسوم