رباعی شمارهٔ ۱۲۵۵

برداشت: من تنها بخشی از هنر شاعری هستم و از آن برای تأمین نیازهای زندگی‌ام استفاده نمی‌کنم. همچنین از علم و دانش بیهوده بهره‌ای نمی‌برم و به نگرانی‌ها و غم‌ها نیز اهمیت نمی‌دهم.

برداشت: فضل و هنر من هم مانند یک جام است و من تنها از دست محبوبم می‌نوشم.