ساقی چو دهد بادهٔ حمرا چکنم
چون بوسه طلب کند مهافزا چکنم
در این ابیات شاعر در مورد لذتهای لحظهای صحبت میکند. او میگوید وقتی ساقی شراب میدهد، چه کاری باید بکند و وقتی معشوق بوسه میطلبد، چه باید کرد. او به موقعیت حال اشاره کرده و تصمیم میگیرد که در برابر قول و قرارهای فردا، از لحظهی حاضر لذت ببرد. به عبارتی، شاعر بر اهمیت زندگی در لحظه و قضاوت نکردن دربارهی آینده تأکید دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ساقی چو دهد بادهٔ حمرا چکنم
چون بوسه طلب کند مهافزا چکنم
امروز که حاضر است اقبال وصال
گر گول نیم حدیث فردا چکنم