رباعی شمارهٔ ۱۲۴۸

این ابیات از شاعر بیانگر دگرگونی و تغییر در درک او از واقعیت است. او می‌گوید که پیش از این از حالتی جنون‌آسا سخن می‌گفته و رفتارهایش را مورد سؤال قرار می‌داده. اما زمانی که به درون خودش نفوذ کرده و واقعیت خود را بهتر درک کرده، متوجه شده که در حقیقت خودش را از بیرون مشاهده کرده و اکنون درک جدیدی از زندگی و وجودش به دست آورده است.