رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۴۱

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

روزت بستودم و نمی‌دانستم

شب با تو غنودم و نمی‌دانستم

۲

ظن برده بدم به خود که من من بودم

من جمله تو بودم و نمی‌دانستم

بازگشت به سروده‌های مولانا