رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۴۰

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

رفتی و ز رفتن تو من خون گریم

وز غصهٔ افزون تو افزون گریم

۲

نی خود چو تو رفتی ز پیت دیده برفت

چون دیده برفت بعد از او چون گریم

بازگشت به سروده‌های مولانا