ذات تو ز عیبها جدا دانستم
موصوف به مغز کبریا دانستم
دربارهٔ این سروده
در این ابیاتی شاعر به بررسی درون خود و شناخت خداوند میپردازد. او میگوید که به ذات خود از عیبها پی برده و خدا را به عنوان موجودی برتر و پاک میشناسد. با شناخت خود، به درک واقعی خدا نیز نایل میشود و در این مسیر، دلش آشفتگی دارد. به طور کلی، این شعر درباره نیاز به خودشناسی و شناخت خداوند است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
من دل چکنم چونکه به تحقیق و یقین
خود را چو شناختم ترا دانستم