دل داد مرا که دلستان را بزدم
آن را که نواختم همان را بزدم
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر از عشق و دلبستگی سخن میگوید. او بیان میکند که دل را به معشوق داده و به خاطر آن معشوق، دل را زده است. او همچنین به وابستگی شدیدش اشاره میکند که باعث شده دیوانهوار به خاطر معشوق جانش را فدای او کند. این احساسات عمیق و شیدایی ناشی از عشق را به زیبایی منتقل میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
جانی که بدو زندهام و خندانم
دیوانه شدم چنانکه جان را بزدم