رباعی شمارهٔ ۱۲۲۹

دلدار وقتی مرا خسته و غمگین دید، با چهره‌ای خندان بر بالینم نشسته و درباره حال من صحبت کرد. او به من گفت که دردی دارم و دلش نمی‌خواهد ببیند که اینطور ناراحت هستم.