رباعی شمارهٔ ۱۲۰۹

برداشت: من مانند ماری که به جادو و افسون کسی می‌پیچد، در میانه‌ی امور پیچیده و سختی‌ها، چون موهای زیبا و پیچیده‌ی محبوبم، به طور خاص و پیچیده حرکت می‌کنم.

برداشت: قسمت اول جمله بیانگر این است که شخص هیچ درکی از وضعیت پیچیده و دشواری که در آن قرار دارد ندارد. در بخش دوم، او به وضوح می‌گوید که اگر از این شرایط خارج نشود، هیچ چیز نخواهد بود و در واقع هیچ وجودی نخواهد داشت. به بیان دیگر، فرد احساس می‌کند که در شرایط پیچیده و مبهمی گیر کرده است و در عین حال نمی‌تواند واکنشی نشان دهد.