رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۰۸

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

چون تاج منی ز فرق خود افکندیم

اینک کمر خدمت تو بربندیم

۲

بسیار گریستیم و هجران خندید

وقت است که او بگرید و ما خندیم

بازگشت به سروده‌های مولانا