رباعی شمارهٔ ۱۱۸۶

در این ابیات، شاعر به این موضوع می‌پردازد که او را از کوی خود دور نکنید و در کوی شما به دنبال خانه و آرامش می‌گردد. او حتی اگر به نظر دشمن بیاید، خود را دشمن نمی‌داند و به اصل و نسب خود اشاره می‌کند که ترک است، هرچند ممکن است ادعای هندی بودن داشته باشد. به نوعی، شاعر به هویت و محل خود وفادار است و در جستجوی پذیرش و امنیت است.