بیدف بر ما میا که ما در سوریم
برخیز و دهل بزن که ما منصوریم
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر به دعوت از دیگران اشاره میکند که در حال شادی و سرور هستند و از آنها میخواهد که با نواختن دهل، این شادی را تقسیم کنند. همچنین، او تأکید میکند که آنها در حال مستی هستند، اما نه به خاطر شراب، بلکه به خاطر شادابی و خوشحالی درونیشان و از هر گونه خیال و تصور دیگر دور هستند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
مستیم نه مست بادهٔ انگوریم
از هرچه خیال کردهای ما دوریم