رباعی شمارهٔ ۱۱۸۲

در این شعر، شاعر با استفاده از تشبیه به نی، احساسات خود را بیان می‌کند. او می‌گوید که مانند نی نوا و آهنگ دلنشینی برای محبوبش می‌سراید و برای نزدیک شدن به او هر تلاشی خواهد کرد. همچنین، او از محبت و لطفی که محبوبش به او دارد، سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هیچ‌گاه نمی‌تواند دل از او برگیرد، حتی در دو جهان.