بوی دهن تو از چمن میشنوم
رنگ تو ز لاله و سمن میشنوم
دربارهٔ این سروده
شاعر در این مصرعها به زیبایی و عطر وجود محبوبش اشاره میکند. بوی دهان او را به یاد چمن میاندازد و رنگش را به لاله و سمن تشبیه میکند. او به طور محاورهای بیان میکند که اگرچه وجودش به دست نمیآید، اما نام محبوب در دلش طنینانداز است و او آن را میشنود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
این هم چو نباشدم لبان بگشایم
تا نام تو میگوید و من میشنوم